یائسگیِ خِرَد و جهل مقدس| نوشته میثرا اشوان| اجرا میترا رضایی | تولید تیم آوای بوف

یائسگیِ خِرَد و جهل مقدس| نوشته میثرا اشوان| اجرا میترا رضایی | تولید تیم آوای بوف

📚کتاب:  #یائسگی_خرد_و_جهل_مقدس

نویسنده: #میثرا_اشوان

گویش: #میترا_رضایی

نشر #آوای_بوف

سال انتشار : 1403_2024

تعدادصفحات :   250  صفحه

#کتاب_بوف 106

قیمت: رایگان

فرمت:   PDF + EPUB

کتاب "یائسگیِ خِرَد و جهل مقدس" نوشته میثرا اشوان، اثری است که در نقد جامعه و به‌ویژه نقش دین در شکل‌دهی به تفکرات انسان‌ها به نگارش درآمده است. این کتاب با نگاهی فلسفی و انتقادی، به بررسی چرایی فرسایش و زوال خرد در جوامعی می‌پردازد که دین به عنوان نهاد غالب، سعی در کنترل و هدایت افکار عمومی دارد. مفهوم "یائسگی خرد" به نوعی استعاره از رکود فکری و عدم رشد ذهنی است، حالتی که به دلیل تعصب، تقدس‌سازی و گسترش جهل توسط نهادهای دینی و اجتماعی به وجود می‌آید.

یائسگی، به معنای توقف یا قطع یک فرآیند طبیعی است. در اینجا، نویسنده این اصطلاح را برای توصیف رکود و خاموشی خرد به کار برده است؛ یعنی زمانی که اندیشه و تفکر انتقادی در جامعه به دلیل عواملی همچون سنت‌گرایی، جهل و تعصبات دینی متوقف می‌شود و انسان‌ها از مسیر رشد فکری خود بازمی‌مانند.

در جوامعی که خرد و اندیشه مستقل به دلیل نهادهای قدرت، به‌ویژه نهادهای دینی، سرکوب می‌شوند، مردم از تحلیل آزاد و انتقادی محروم می‌مانند. این نهادها با تحمیل باورهای از پیش تعیین‌شده و ارزش‌های دستوری، اجازه نمی‌دهند تا فرد به جستجو و کشف حقایق بپردازد. در چنین جوامعی، افراد به‌جای خردورزی، به تقلید و پیروی کورکورانه روی می‌آورند. این مسئله به نوعی یائسگی فکری منجر می‌شود که در نهایت موجب از بین رفتن قدرت تجزیه و تحلیل فرد می‌شود.

این فرایند نه‌تنها در سطح فردی، بلکه در سطح اجتماعی و فرهنگی نیز رخ می‌دهد. جامعه‌ای که از پرسشگری و تحقیق بازمانده، به تدریج تبدیل به جامعه‌ای منفعل و غیرخلاق می‌شود. نوآوری‌ها و پیشرفت‌های فکری در آن متوقف شده و ارزش‌های سنتی و دینی بدون نقد و بازنگری ادامه پیدا می‌کنند.

یکی از مفاهیم محوری کتاب "جهل مقدس" است؛ حالتی که در آن جهل نه‌تنها امری منفی تلقی نمی‌شود، بلکه به واسطه دین و نهادهای مذهبی به‌عنوان فضیلت و تقدس ترویج می‌شود. جهل مقدس به معنای تحمیل عقاید و باورهایی است که بدون پشتوانه منطقی یا عقلانی، به‌عنوان حقیقت مطلق پذیرفته می‌شوند و از افراد خواسته می‌شود که نه تنها آنها را به چالش نکشند، بلکه به آن افتخار نیز کنند.

این جهل مقدس اغلب از سوی نهادهای دینی ترویج می‌شود. در چنین شرایطی، روحانیت و نخبگان دینی، جایگاه خود را به‌عنوان نمایندگان خدا یا حقایق مطلق تثبیت می‌کنند و هرگونه پرسش یا نقد از این نهادها به‌عنوان کفر یا ارتداد تلقی می‌شود. این امر باعث می‌شود که جامعه به جای حرکت به سمت روشنفکری و آزاداندیشی، در جهل و ناآگاهی باقی بماند.