
کتاب صوتی پدیدارشناسی - نویسنده: دیوید وودراف اسمیت (نگارش کامل کتاب)
- انتشار نسخهٔ صوتی
- ۲۰ خرداد ۱۴۰۳
- گوینده
- کتاب اول
دربارهٔ کتاب
#ketabaval #کتاب_اول #فلسفه
به کانال کتاب اول خوش آمدید📘
در این ویدیو، به دنیای faszin کننده پدیدارشناسی سفر می کنیم و با کتاب پدیدارشناسی اثر دیوید وودراف اسمیت آشنا می شویم
پدیدارشناسی یک رویکرد فلسفی برای مطالعه تجربه است و به دنبال درک ساختارهای اساسی تجربه ما، مانند نحوه تجربه اشیاء، افراد و خود است
اسمیت در این کتاب، تاریخچه پدیدارشناسی را از ریشه های آن در قرن نوزدهم تا توسعه های معاصر آن بررسی می کند. او همچنین به مفاهیم کلیدی پدیدارشناسی مانند قصدیت، آگاهی و دنیای زندگی می پردازد.
این کتاب هم برای دانشجویان فلسفه و هم برای خوانندگان عمومی که علاقهمند به یادگیری بیشتر در مورد یکی از مهمترین جنبشهای فکری قرن بیستم هستند، یک منبع ارزشمند است.
در این ویدیو، به موارد زیر خواهیم پرداخت:
پدیدارشناسی چیست؟
تاریخچه پدیدارشناسی
مفاهیم کلیدی پدیدارشناسی
اهمیت پدیدارشناسی
نقدهایی بر پدیدارشناسی
اگر به فلسفه، ذهن و تجربه علاقهمند هستید، این ویدیو برای شماست
لایک کنید، نظر بدهید و کانال کتاب اول را برای ویدیوهای بیشتر در مورد فلسفه، علم و ادبیات دنبال کنید
------------------------------------------
کتاب پدیدارشناسی برای چه کسانی مناسب است؟❌
علاقهمندان فلسفه مخاطبان اصلی کتاب پدیدارشناسی هستند
-----------------------------------------
دربارهی کتاب پدیدارشناسی❌
پدیدارشناسی (Phenomenology) مانند سایر مفاهیم فلسفی، اصطلاحی است که حوزههای مختلفی را در برمیگیرد. از نظر مؤلف مدخل پدیدارشناسی، دیوید وودراف اسمیت، در دانشنامهی فلسفهی استنفورد، پدیدارشناسی یا اصطلاحی در فلسفه است یا جنبشی در تاریخ فلسفه. بیشتر افراد ادموند هوسرل را مبدع این اصطلاح میدانند؛ اگرچه او نیز تحتتأثیر متفکران قبلی بود. هایدگر، سارتر، مرلو-پونتی و دریدا از دیگر اندیشمندانی بودند که به تکمیل نظریات هوسرل پرداختند. دیوید وودراف اسمیت (David Woodruff Smith)، دانشآموختهی دانشگاه استنفورد و استاد فلسفهی دانشگاه کالیفرنیا، در زمینهی پدیدارشناسی و شناخت هوسرل مقالات و کتابهای متعددی دارد و از این رو، یکی از بهترین اشخاص برای نگارش این مدخل به حساب میآید
مهمترین مفهوم در پدیدارشناسی، این است که هر شخص جهان را چطور تجربه میکند و پدیدههای جهان در نظر او چگونه هستند. پدیدارشناسان به دنبال توصیف آن تجربه هستند. بهطور کلی پدیدارشناسی به دو صورت تعریف میشود: علم پدیدارها بهعنوان شاخهای از هستیشناسی، و شاخهای از علم که در آن پدیدارها توصیف و طبقهبندی میشوند. در فلسفه از معنای اول استفاده میشود و مراد از پدیدارشناسی در فیزیک و فلسفهی علم، معنای دوم است. دیوید وودراف اسمیت در یک کلام فنومنولوژی یا پدیدارشناسی را اینچنین تعریف میکند: بررسی پدیدارها یا نمودها دربرابر بود (یا واقعیت).
هوسرل در کتاب «پژوهشهای منطقی» به این نتیجه رسید که پیشفرضهای ما در توصیف پدیدهها نقش مهمی دارند. از نظر او، تا وقتی که این پیشفرضها از بین نروند، ما نمیتوانیم به بینشی واقعی دربارهی جهان دست یابیم. وی پدیدارشناسی را شالودهی اصلی فلسفه میدانست و برای اخلاق، متافیزیک یا معرفتشناسی درجهی اهمیت کمتری قائل بود. با توجه به اظهارات دیوید وودراف اسمیت در کتاب پدیدارشناسی، تعریف اصطلاحات مکتب پدیدارشناسی و روشهای آن هنوز هم موردبحث است. برای مثال پیروان هایدگر از این مکتب و اصطلاحاتش تلقی دیگری دارند. هایدگر عقیده دارد که پدیدهها همان چیزهایی هستند که خود را نشان میدهند و پدیدارشناس آنها را همانگونه که خودشان نشان میدهند، توصیف میکنند
پدیدارشناسى چیست؟
رشته پدیدارشناسى
از پدیدارها تا پدیدارشناسى
تاریخ و انواع پدیدارشناسى
پدیدارشناسى و هستىشناسى، معرفتشناسى، منطق و اخلاق
پدیدارشناسى و فلسفه ذهن
پدیدارشناسى در نظریهی آگاهى معاصر
#پدیدارشناسی #فلسفه #ذهن #تجربه #دیوید_وودراف_اسمیت#کتاب
#مرلوپونتی
#هایدگر
۱ فصل
🔒 برای شنیدن وارد شوید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.