کتاب صوتی دارالمجانین - نوشته محمد علی جمالزاده ( با صدای: H. Parham )

صادق هدایت
صادق هدایت از دوستان بسیاری از اشخاص بوده از جمله روانشاد امیر عباس هویدا، کیانوری و… و نیز جمالزاده. این دو نویسنده بزرگ و پیشگام ادبیات داستانی ایران دو روش کاملا متفاوت را در زندگی پیشه کردند با اینکه همدرد بودند. هر دو از خرافات بیزار بودند و مشکل فرهنگی جامعه ایرانی را ناشی از این آفت میدانستند. هدایت آشکارا نفرتش را نثار اندیشه های خرافی میکرد اما جمالزاده با صبوری و تامل خود را همراه و هم مسیر عموم نشان میداد اما با زیرکی آنها را به فکر و اندیشه وامیداشت. صحرای محشر و درویش مومیائی از نمونه های بارز اندیشه او درباره اعتقادات عموم است. نگرانی جمالزاده از زمانی آغاز شد که روحانیون عوام را بر علیه او شوراندند و کتاب یکی بود یکی نبود او را به آتش کشیدند. او در کودکی زنده آتش زدن دو بازاری اصفهانی را در میدان نقش جهان به اتهام بابی بودن دیده بود و میدانست که خشم عوام چه کور و بیرحم است. قتل کسروی در سالهای بعد هشدار دیگری بود به او که شاید در خود کشی صادق هدایت بی تاثیر نبوده است.
بیهوده دانستن زندگی و مشاهده رنج جانداران روی کره خاک هدایت را از زندگی روگردان کرد و جمالزاده را بر عکس به خیام وار زیستن و شادخواری و شادکامی راهبر شد. جمالزاده را در دیدارهای خصوصی بهتر میشد شناخت. باور داشت هر کس با باورهای سنتی وارد منزل او بشود دهری و رها از جهل باستانی از در بیرون خواهد رفت. هدایت در بیزاری از کسانیکه میخواست بفهماندشان و نمی فهمیدند از نوشتن و چاپ کتابهایش پشیمان بود و اثر آخر خود «روی جاده نمناک، و ، عنکبوت مسخ شده» را در آتش سوزاند. جمالزاده هم که به رشد اذهان مردم دلبسته بود، بعد از سال ۵۷ و شاید بعد از فتوای قتل سلمان رشدی دیگر داستان ننوشت.
دارالمجانین نگاه جمالزاده است به صادق هدایت.

کتاب صوتی دارالمجانین - نوشته محمد علی جمالزاده ( با صدای: H. Parham )
با صدای: ح. پرهام
ادیت و فنی: ح. عزت نژاد و گ. جاسمی
موزیک: ب. شاهیده