گرگ بیابان | نویسنده : هرمان هسه | برگردان: قاسم کبیری | گویش: سیما | تولید صوتی آوای بوف _@AVAYeBUF

گرگ بیابان | نویسنده : هرمان هسه | برگردان: قاسم کبیری | گویش: سیما | تولید صوتی آوای بوف _@AVAYeBUF

«گرگ بیابان» رمانی است که توسط نویسنده سوئیسی-آلمانی هرمان هسه نوشته شده‌است. این رمان در سال ۱۹۲۷ در آلمان منتشر شد، اولین بار در ۱۹۲۹ به انگلیسی ترجمه شد. هسه سال 1946 برنده جایزه نوبل ادبیات شد.

«گرگ بیابان» خودنگاره ای است از مردی که همزمان خود را نیمی گرگ و نیمی انسان احساس میکند . این شبه فاوست و داستان جادویی گواهی است بر جستجوی فلسفی هسه و احساس ماورایی انسانیت همان گونه که خود او از انسانیت یک انسان گریز میانسال می گوید با این همچنان می توان رمان او را به عنوان یک خودآزمایی جدی و کیفرخواستی علیه روشنفکری ریاکارانه این عصر در نظر گرفت همانگونه که خود هسه می گوید " از میان همه ی کتاب هایم گرگ بیابان بیشتر از همه مورد فهم اشتباه قرار گرفته است".

این کتاب اولین بار در سال 1929 انتشار یافت اما خرد آن همچنان با روح ما سخن می گوید بنابراین می توان آن را به عنوان یک اثر کلاسیک در نظر گرفت. هری هالر چهره ای غم انگیز و تنهاست ، یک روشنفکر متجدد است که زندگی برایش لذتی ندارد. او در تلاش است تا گرگ وحشی و انسان عقلانی را در درون خود آشتی دهد بدون اینکه تسلیم ارزشهای بورژوازی شود که مورد تحقیر اوست. زندگی وی هنگامی که با زنی به نام هرمین ملاقات می کند ، به طرز چشمگیری تغییر می کند.

گاردین درباره ای این کتاب نوشته است:
" با درنظر گرفتن همه ی توصیفات فصیح آن از عذاب و انزوا ، اما این کتاب درباره ی چیزی بسیار مهمتر فصاحت دارد : شفابخشی".

ادوین کیس پیر نقدی بر این کتاب چنین آورده است:

اتفاقات روزهای آغازین رمان؛ «هاری هالر» روشنفکر و هنرمندی خسته و دردمند و تنها و گوشه گیر و نا سازگار با محیط خود را؛ تا مرز خودکشی می کشاند. یک روز غروب به علت حمله گرگ منشانه‌اش به یک استاد نه چندان سرشناس عرفان شرق دچار شرم زدگی می‌شود.تصمیم به خودکشی می‌گیرد اما مرگ به وحشتش می‌اندازد. با حالتی مست سکندری خوران وارد میخانه‌ای می‌شود و با زن بدکاره عاقل و عجیبی به نام هرمینه روبرو می‌شود که با سرزنش‌هایش او را از حالت هیستریک بیرون می‌آورد. هاری دست به اصلاح خود می‌زند. روشن می‌شود که تهوع انتحار آمیزش؛ شبیه حالت سیذارتا؛ علامتی است بر پایان یک نوع شخصیت. شخصیت شیزوفرنیک مفلوج «گرگ بیابانی» و شروع شخصیت دیگری که با وضوح بیشتر اتحاد درونی و هماهنگی او را با دنیا می‌بیند.